INLEIDING
De Nederlandstalige spellenliefhebber wordt de laatste paar jaar flink verwend. Diverse uitgevers hebben zich gerealiseerd dat er een kleine groep mensen is die graag wat zwaarder spul speelt dan het gemiddelde familiespel, en doen dan ook flink hun best om die liefhebber in de watten te leggen. Dit doen ze met name door spellen te vertalen: de meesten vinden het toch het prettigst als ze een spel in hun moerstaal kunnen doen. Veel titels hebben zo over de loop der tijden een vertaaljasje aangemeten gekregen, waaronder een flink aantal waarvan ik al langer roep dat ze het verdienen. Niet dat iemand binnen die bedrijven naar mij luistert—wie ben ik nou in hemelsnaam—maar het is fijn om te zien dat de bedrijven in kwestie oog hebben voor kwaliteit. Er zijn echter nog voldoende titels die meer onder de aandacht van de spellenliefhebbers hier in Nederland en België zouden moeten komen en dus, in het verlengde daarvan, in een vertaalde uitgave zouden moeten verschijnen. Vandaag uitgebreid aandacht voor de rock’n’roller onder de meerderhedenspellen, Louis XIV, voor 2 tot 4 spelers, bedacht door Rüdiger Dorn en vooralsnog alleen uitgegeven door alea en Rio Grande Games.
» Lees verder »
Een tijdje geleden las ik op Erwins site de aankondiging dat 999 Games het spel Hazienda van Wolfgang Kramer in een Nederlandse editie gaat uitgeven. Ik pleit al sinds 2006 voor een dergelijke uitgave—zij het zeer bescheiden—en was dus erg verheugd met het nieuws. Er zit overigens nog een ander ‘oud beestje’ in de pijplijn, te weten Der Turmbau zu Babel, maar daarover kan ik niet zo enthousiast worden, dus dat mogen andere mensen doen. Deze bijdrage is gewijd aan Hacienda, zodat iedereen een goed beeld ervan krijgt en (hopelijk) ook meteen naar de winkel rent.
» Lees verder »
‘t Is al weer een flink aantal maanden geleden dat op dit blog een recensie is verschenen. Nu was dat ook nooit mijn doel (er zijn betere en gespecialiseerde sites voor), maar na die enorme lappen tekst over Boardgamegeek gunde ik mijzelf een wat makkelijker bijdrage. Trouwens, zó makkelijk was het nu ook weer niet om een spel te vinden dat al niet lang en breed door iedereen binnenstebuiten is gekeerd!
» Lees verder »
Als je wat langer meedraait in dit wereldje, leer je na een tijdje welke spellen bij bepaalde spelersomstandigheden horen. Eén van de omstandigheden die je vaak tegenkomt is: Ik zoek een simpel spel voor 2 spelers: mijzelf en mijn vrouw. Zij houdt niet zo van spelletjes, dus het liefst kort en natuurlijk ook leuk en uitnodigen tot herhaling. Wat moet ik kopen? Een ervaren crack antwoordt dan zonder nadenken: Lost Cities. En de crack zou natuurlijk geen crack zijn als hij ook niet gelijk had: in veruit de meeste gevallen laat de halsstarrige echtgenote zich inderdaad charmeren door dit spelletje van Reiner Knizia. Maar er is meer op de markt en daarom leek het me leuk om in deze recensie een vergelijking te maken tussen Lost Cities en een ander onbekend spel dat zich er qua uitstraling, eenvoud en snelheid pal naast nestelt: Phoenix van Zach en Amanda Greenvoss.
» Lees verder »
|
|
