Spiel 2007 Preview

Het wordt langzamerhand weer oktober, en dat betekent maar één ding: Spiel in Essen! Ik heb al diverse malen uitgelegd wat Spiel is, en net als vorig jaar zal ik ook nu weer een preview met aansluitend een beursverslag neerpennen.

De preview van dit jaar werd / wordt enigzins bemoeilijkt door het feit dat diverse bronnen van voorheen gratis toegankelijke informatie hun deuren hebben gesloten en alleen voor een klein bedrag opengaan. (Zie meer hier.) Inmiddels heb ik Eric Martin een zakcentje toegestopt en mag ik ook op zijn Essen Preview rondneuzen; ik kan nu ook een goede vergelijking maken tussen zijn site en die van anderen. Daar komt uit dat die allemaal erg veel overlappen: soms heeft BGN wat meer informatie, soms Cliquenabend (thanx voor de link, Ronald!), soms BGG, soms Spielbox. Echter, als je de Duitse taal niet machtig bent, spant BGN verreweg de kroon qua compleetheid.

Toch was er een voordeel aan die lastiger toegang: ik moest meer zelf zoeken, en heb daardoor een beter beeld van de nieuwigheden gekregen dan in voorgaande jaren. Ik ga niet het werk van de genoemde websites overdoen, maar laat kris-kras een aantal volgens / voor mij interessante dingen de revue passeren.

Om te beginnen maakt de succesvolle Nederlandse uitgever QWG entree op Spiel. In hun stand in hal 4 zullen de mannen achter QWG hun nieuwste titels, Demetra en El Capitán, presenteren. (Ik weet echter ook dat een hoop mensen geïnteresseerd is in de andere titels uit hun Master Print Edition, ook al zijn ze in het Nederlands uitgevoerd.) Credit: Richard BreeseOver Demetra kan ik kort zijn: een leuk spel van Richard Breese in de stijl van zijn eerdere Key-spellen (met als bekendste Keythedral). De spelers proberen stukken landbouwgrond tot grote landerijen om te vormen en krijgen punten voor de grootste en op één na grootste. Een leuk idee is het gebruik van wat ik mij heb laten vertellen een Franse veiling is: als je een stuk grond wilt kopen, breng je er een bod op uit; de andere spelers mogen nu eerst beslissen of ze dat bod precies evenaren en jou het gebodene betalen in ruil voor de grond vóórdat je het daadwerkelijk in bezit neemt. Vrolijk artwork van Juliet Breese maakt het geheel compleet. Ik kan ook kort zijn over QWGs andere spel El Capitán: Credit: QWGik heb dat niet verder nagezocht en zal het in Essen ook niet proberen: dat zal pas tijdens het Spellenspektakel in Zwolle gebeuren. Je moet per slot van rekening toch wat te doen hebben, nietwaar? Mannen, veel succes met jullie Essen Erlebnis!

Credit: aleaEen ander spel dat ik ook niet zal proberen is de nieuwste Alea: Im Jahr des Drachen van Stefan Feld. Jamaar, het is een Alea dus hoe kan dat nou, hoor ik velen al zeggen. Nou, heel simpel: ik krijg na het lezen van de beschrijving op Gamepack of Boardgamegeek niet bepaald een warm vlindergevoel in mijn buik. Stefan lijkt een goeie in het ontwikkelen van intrigerende spelmechanismen, maar qua spel blijft het wat achter. Zijn eerdere spellen Roma en Notre Dame zijn bovendien niet bepaald mijn favorieten gebleken, waardoor ik heb besloten deze Alea maar even links te laten liggen. Ik weet zeker dat de Nederlandse cracks mij met groot genoegen op mijn kortzichtigheid zullen wijzen, en dat Dominique Cortens daar in zijn eigen blog een sappig verhaal van kan maken, maar tja… Dit blog is toch écht van een bordspeler met een eigen en soms arrogante mening ;-).

Credit: YstariAmyitis van Cyril Demaegd (Ystari) daarentegen… Misschien ook een spel waar de winnaar degene is die allerlei tegenstrijdige belangen het best tegen elkaar kan afwegen, maar wél tegen de achtergrond van de Hangende Tuinen van Babylon. Geef toe, dat klinkt toch een heel stuk interessanter dan het droge en weinig inspirerende ‘Jaar van de Draak’. De spelers wedijveren met elkaar om geld en grondstoffen te verdienen die kunnen worden ingezet om planten te kopen en arbeidskrachten in te huren; deze zorgen dan voor een beplanting van de Hangende Tuinen. Hoe hoger de tuin boven de grond is, hoe mooier en duurder de plant moet worden. De winnaar is natuurlijk degene met de meeste aangelegde tuindelen. Op basis van de spelregels denk ik dat Amyitis zich qua complexiteit met het bonte Yspahan kan meten, ergo: proberen. Nederlandse spelers opgelet: QWG brengt ook dit spel in een Nederlandse editie uit.

Credit: Peter DörsamTot zover de spellen die vrijwel iedereen uit de lijsten oppikt. Wat nu volgt is een kleine greep uit mijn persoonlijke lijstje. Allereerst zijn er de spellen van eggertSpiele: Hamburgum en Cuba. Hamburgum is een nieuw spel van Walther ‘Mac’ Gerdts, de ontwerper van Antike en Imperial, en is een meerderhedenspel gesitueerd in het Hamburg na de 30-jarige oorlog. Bijzonder is het gebruik van Macs token mechanic: de rondel. (Zie hier.) Met die rondel heb ik een haat-liefdeverhouding; desondanks ben ik erg benieuwd hoe de combinatie met een meerderhedenmechanisme aanvoelt. Credit: Tobias StapelfeldtCuba van Michael Rieneck en Stefan Stadler ziet er prachtig uit en schijnt een economisch spel à la Puerto Rico te zijn, met natuurlijk een compleet eigen spelritme (en volgens de uitgever Peter Eggert zelfs ‘beter’, hooh boy…). Er is niet veel informatie over te vinden—zelfs de website van eggertSpiele vermeldt het niet (!)—en op het moment van schrijven loopt er op Boardgamegeek zelfs een draad waarin wordt gespeculeerd over het spel zelf op basis van alléén het spelmateriaal. In termen van spelgevoel en –verloop hoop ik persoonlijk eerder op Goa dan op Puerto Rico, maar ik hoop ook dat mensen die Cuba zullen spelen niet uitgebreid met die spellen gaan vergelijken, want Cuba is bovenal natuurlijk gewoon Cuba.

Credit: Petr MurmakNog een uitgever wiens complete gamma ik wil proberen is Czech Games Edition, die vorig jaar voor een kleine sensatie zorgden met Through The Ages: A Story Of Civilization. Dit jaar keren de Tsjechen Vlaada Chvátil en Vladimir Suchý terug met een nogal bont real time-spel dat Galaxy Trucker heet en een serieuze ‘zware’ titel League Of Six. In Galaxy Trucker probeer je in een beperkte tijd een waanzinnig-uitziend ruimteschip te bouwen waarmee je vervolgens door de ruimte naar je eindbestemming moet vliegen. Vanzelfsprekend gaat dat niet zomaar: piraten, asteroïden en ander vliegend gespuis doen hun uiterste best je schip aan gruzelementen te meppen. Fans van Space Dealer en Factory Fun moeten zeker even een blik op dit spel werpen. Credit: Vlaada ChvátilLeague Of Six is gebaseerd op een verbond van zes steden in het Midden-Europa van de 15e eeuw: de bedoeling is om dit verbond te winnen voor de keizer om zo je eigen status sterk te verhogen. De makers beloven een verfrissend nieuwe kijk op oude spelmechanismen, maar welke dat precies zijn, zetten die slimmerikken er niet bij, dus dat wordt proberen geblazen.

Credit: Radoslaw BrzyskiEen spel dat ik qua genre meteen zou hebben gemeden, maar door het vele zoekwerk toch maar heb bestudeerd en nu ook wil proberen, is Neuroshima Hex! van Michal Oracz, en uitgeven door het Poolse Portal Publishing. Dit spel is niet nieuw, maar kreeg wel een herdruk met mooier spelmateriaal dat toekomstige uitbreidingen toe zal staan. Het thema is bizar—oorlog voeren in een post-apocalyptische wereld—en komt neer dat je één van vier (of vijf, als je deze speciale heruitgave in Essen koopt) fracties met unieke mogelijkheden kiest, en moet proberen om het hoofdkwartier van een andere speler uit te schakelen. Je doet dat door de zeshoekige tegels van je fractie op een klein bordje te zetten. Elk van die tegels doet wat bijzonders met de omringende exemplaren: wegduwen, vernietigen, beschermen, enzovoort, enzovoort. Alleen omdat het bord zo klein is kun je redelijk goed plannen hoe al die effecten op elkaar zullen inwerken en krijgt Neuroshima Hex! onverwacht een pittige bite die me enigzins doet denken aan Conquistador. Dat, en de snelheid van een potje (20 tot 30 minuten), maakt mij reuze benieuwd. (Oh ja, ik heb elders gelezen dat het spelregelboekje af en toe wat … ehm… ‘rauwe taal’ bevat. Caveat emptor.)

Credit: Peer SylvesterWe blijven in de snelle sfeer met Histogames King Of Siam. Dit meerderhedenspel door Peer Sylvester over wie de koning van het laat 19e-eeuwse Vietnam wordt, is ook in een vloek en een zucht gespeeld. Dat is ook niet zo verwonderlijk als je bedenkt dat iedere speler een set van 8 actiekaarten krijgt, en dat het spel is afgelopen op het moment dat die kaarten zijn gespeeld. Je mag zelf weten hoeveel kaarten je per ronde uitspeelt, maar als je geen kaarten meer hebt, doe je (voorlopig) niet meer mee. Moeilijk gedoe kan je dit spel niet verwijten, in ieder geval.

Credit: Bradley KeenEen spel dat nogal gemeen aanvoelt (maar daardoor wel erg realistisch is, zo heb ik begrepen) is Adrian Dinu’s Moai, uitgegeven door Face2Face Games. Moai zijn de grote stenen gezichten die het landschap van Paaseiland versieren. Het hoogtepunt van de bouw ervan viel echter samen met een periode van grote ecologische problemen: overbevolking leidde tot hongersnood, bloedige strijd, en zelfs kannibalisme. Dit spel plaatst de spelers in die roerige tijd met als doel onder moeilijke omstandigheden zoveel mogelijk moai neer te zetten voordat de ‘ontdekker’ van Paaseiland, Jacob Roggeveen, arriveert en het spel eindigt. Je moet er maar opkomen om hiervan een spel te maken, maar in de spellenwereld zijn wel vaker sinistere thema’s tot een spel verwerkt. Moai schijnt volgens de eerste rapporten goed in elkaar te zitten en belooft flink wat strijd tussen de spelers. Ik vond het opvallend dat dit spel ook op het wensenlijstje van mijn lieve vriendin stond—blijkbaar een kant van haar persoonlijkheid die ik nog niet ken…

Credit: Surya van LierdeHet laatste spel dat ik wat uitgebreider toelicht is een nieuwe van Phalanx Games: Lascaux door Philippe de Pallières. Ik heb een zwak voor grotschilderingen en zou het alleen daarom wel willen proberen. Doorlezende kwam ik erachter dat het spel daar eigenlijk niet zoveel mee te maken heeft: het is een combinatie van blind bieden met een meerderhedenmechanisme. Wat dat met Lascaux te maken heeft, ontgaat mij een beetje, maar desondanks is de combinatie wellicht een aardige. Ik ga het in ieder geval proberen, en hoop dat het beter werkt dan dat afschuwelijke Justinianus dat Phalanx vorig jaar in Essen uitbracht.

Dit is in ieder geval mijn lijst van ‘absoluut te proberen spellen’. Ik heb nog meer in reserve voor het onwaarschijnlijke geval dat ik tijd over heb, en als ik niet aan die titels toekom heb ik altijd nog de tijd tot de volgende Spiel. Ik maak nog even kort melding van allerlei uitbreidingen die uitkomen: voor Mykerinos, Funkenschlag, Sint Petersburg, Zooloretto, BattleLore, In de Ban van de Ring (alhoewel die er al een tijdje is), en nog wel een paar die ik vergeten ben. Met andere woorden: ik kijk nu al vól verlangen al uit naar de pijn in mijn vingers van het schrijven van mijn beursbelevenissen…